හැම එකාගේම දේශපාලනය අවසන් වන්නේ යූඑන්පී යෙන්

-විසල් කරුණාරත්න විසිනි-

(ලංකා ඊ නිව්ස් -20­­­­16.සැප්.12, පෙ.ව‍‍‍‍‍‍‍‍.6.30) ඒ 1989 වසරේ අවසන් කාර්තුවේ දවසක්. ඒ වන විට කැරැල්ල මුළුමණින්ම වගේ මැඩ පවත්වා තිබුණත් රට සාමාන්‍ය අතට පත් වී තිබුනේ නැහැ. එවකට විසි ගණන් වල සිටි අපි කිහිප දෙනෙක් කොල්ලුපිටියේ දුප්පත් ක්ලබ් එකක බෝතලයක් වටේ රොක් වී සිටිය. කණ්ඩායම අතරේ සඳරුවන්, මංජුල, කල්‍යා, සිරිමල්, සරත් සහ කාෂ්‍යප හිටිය වගේ මතකයි. වැඩේට ස්පොන්සර් කෙළේ අලජ්ඡි සුනිල්. ඌ ඉන්ෂුරන්ස් එකේ පියන් කෙනෙක්. එය දෙපැත්තෙන් තාප්ප සහිත, වා කවුළු නැති තැනක්. දුමෙන් පොට් එක වැසී තිබුණ. දෙපැත්තේ අලවා තිබූ ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිවරයාගේ විවිධ ෆොටෝ, ක්ලබ් එකේ අයිතිකාරයා තද ප්‍රේමදාස වාදියෙක් බව කියා පෑවා.

තැන හෝ නොතැන අපගේ සැලකිල්ලට එතරම් ලක් වූයේ නැහැ. අපි මහ හඩින් සහ සුපුරුදු ලෙස දේශපාලන සංවාදයක නිරත වී සිටියා. වැඩි දෙනෙක් කැරැල්ලට ප්‍ර‍ථම ජවිපෙන් ඉවත් වී නව ප්‍ර‍වනතාවය සමග හිඳ, එකවිට ප්‍රේමදාස රජයෙන් සහ ජවිපෙන් තර්ජන තිබූ එවුන්. විප්ලවවාදී කොමියුනිස්ට් සංගමය, නව සමසමාජ පක්ෂය, මහජන පක්ෂය ආදී යේ දේශපාලන රස්තියාදුවේ ගිය එවුන්. උතුරේ සහ දකුණේ වෙන වෙනම විප්ලව දෙකක් කර, ඒවා නැවත ඒකාබද්ධ කර ශ්‍රී ලංකා-ඊලාම් සමාජවාදී සමූහාණ්ඩුවක් සැදීමට යෝජනා කළ එවුන් ද සිටිය. අවට මේස වල සිටි එවුන්ට අපගේ සංවාදය එතරම් ගණනක් නැති වුනත් ක්ලබ් එකේ හිමිකරුට එය එතරම් දිරෙව්වෙ නැහැ. වරක් දෙවරක් පමණ අප අසලට පැමිණි අයිතිකරු ‘මල්ලී දේශපාලනේ කතා කලාට කමක් නැහැ ජනාධිපතිතුමාට බනින්න එපා’ යැයි අවවාද කළා. අපි ඒ ගැන එතරම් තැකීමක් කළේ නැහැ. දිගටම ප්‍රේමදාසව පතුරු ගැසුව. මලේ උපරිමයට ගිය අයිතිකාරයා එකවරම අප වෙත කඩා පැන සිරිමල් ගේ කොලරයෙන් ඇද ඌව එලියටම ඇද දැම්මා. අනෙක් එවුන් ෂේප් එකේ එළියට එන අතරේ අලජ්ජියා ඉතිරි කොටය සහ බයිට් එක ඔතා ගෙන එන්න තරම් තීක්ෂණ වුන.

ගී පද රචනා කිරීමත් කජ්ජක්ද?

ගී පද ලියන අවස්ථාවක පින්තූරයක්

බ්ලොග් අවකාශයේ ඉන්න තරුණ අයගේ තියෙන්නේ පුදුම හැකියාවල්. ලොවින් එකෙක් එක දෙයකට වෙයි සමත කියල කියල තියෙන්නෙ අද ඉන්න තරුණ සමාජය වගේ එකක් එන බව නොදැනගෙන වෙන්න ඕන. ඒතරම්ම එම හැකියාවල් විවිධත්වය විශාලයි. මම හිතනව සමහර විට තමන්ගේ තිබෙන හැකියාවල් නොදන්න අය ඉන්න පුළුවන් කියල. මීට කලින් ගීත රචනා කරල නැති අයට ඒක අත්හදා බලන්න අවස්ථාවක් දෙන්නයි අපේ හිතවත් බ්ලොග් කාරිණියක් සූදානම් වෙන්නේ. ඒක නිසා විවිධ එක්ස්කියුසස් නොදී හැමෝටම මේ සැප්තැම්බර් මාසයේ උත්සාහ කරල බලන්න අභියෝගයක් ලබා දෙන්නේ මම නෙවේ පුංචි කැකුළු මල් ලියන තුශාණි. 

මටත් වයින් දෙන්න

පින්තූරයෙන් කියවෙන්නේ මට ලෝකයේ වෙනස් කල හැකි දේවල් වෙනස් කිරීමට කෝපි ලබා දෙන ලෙසත් වෙනස් කල නොහැකි දේවල් එලෙසම පිළිගැනීමට වයින් ලබාදෙන ලෙසත් දෙවියන් ගෙන් කල ඉල්ලීමකි. (ස්තූතියි නිර්මාණි )

මේ ලෝකයේ මට වෙනස් කල හැකි එකම පුද්ගලයා මම විතරක්ය යන්න ජීවිතයේ යම් අවධියක වටහා ගැනීම ජීවිතය පහසු කිරීමට විශාල පිටුවහලක් විය. අර්බුධකාරී විවාහයක් සහ ගල් කුළු සමඟ පොරබදන්නාක් වැනි වූ තනතුරක විශාල කාලයක් සිටීම මෙම වටහා ගැනීමට හේතුව විය. ජීවිතය පහසු කරගැනීමට උදව් වූ අනෙක් කාරණය වූයේ මගේ දුර්වල කම සහ දක්ෂකම් ගැන පැහැදිලි වැටහීමක් ලබා ගැනීමට මඟ පෙන්වූ මගේ වෘත්තීය ඉගෙනීමයි.