Monday, December 12, 2022

යකෝ හූ කිව්ව තමයි

සාමාන්‍යයෙන් බ්ලොග් පෝස්ට් ලියන්නෙ කියවන්න එන ඕනම කෙනෙකුට. මේක ලියන්නේ බ්ලොග් හරහා මට හමුවුන සුන්දර මිනිසෙකු වන නිදහස් සිතුවිලි බ්ලොග් අඩවියේ සම කතෘ  රවී වීරසිංහ මහතානන්ටයි. 


හිතවත් රවී 

මේක ලියන්නේ ඔබ මූණු පොතේ දැම්ම මෙන්න මේ පොස්ට් එක ගැනයි.


යකෝ හූ කිව්ව තමයි. ඒක එතනිං අහවරයි. කාලා ඉන්ට බැරි මගේ මේ සට්ටඹි දායක සබාව සද්ද නැතුව නොඉඳ ආයම ඒක හෝදන්ට ගිහිල්ල හත්පොලේ ගාන එකනෙ.
Ravi Weerasinghe and 21 others
1 comment
3 shares
Like
Comment
Share



ජනාධිපති රනිල් කොලඹ සරසවියේ නීති පීඨයේ උත්සවයකට ගිය අවස්ථාවේ එහි සිටි පිරිසක් හූ කීමක් ගැනයි. ඔබතුමා කියන්නේ ඒ හූ කීමට විරුද්ධව රනිල් ට කැමති අය ලියන දේවලින් ඒ සිද්ධියට වැඩි ප්‍රසිද්ධියක් ලැබෙනවා කියන එකයි. ඇත්තටම ඔබ හරි. රනිල්ගේ දේශපාලන දර්ශණයට කැමති කෙනෙක් හැටියට මටත් ඒ ගැන ලියන්න හිතුනේ ඔබගේ පෝස්ට් එක නිසයි.

මගේ අදහස මේ හූ කීමෙන් රනිල්ට පුද්ගලිකව කිසිම අනිසි ප්‍රතිඵලයක් වෙන්නේ නැහැ කියන එකයි. එහෙම කියන්නේ මම ඔහු ගැන දන්න නිසා. නන්දසේන, හෝ මහින්ද රාජපක්ෂ වගේ අය ඔවුන්ගේ අනුගාමිකයන්ගේ අත්පොලසන් වලට, ප්‍රශස්ථි ගායනා වලට, වගේම අපහාස වලටත් ඉතා සංවේදීයි. ජුබිලි කණුවේ නන්දසේනට හූ කියපු වෙලාවේ විශාල පොලිස් හමුදාවක් එතනට එව්වා. ඒවගේම එතන තිබුණ පැල්වත්ත කිරි පිටි පෝලිම ආයිමත් ඇති නොවන්න ක්‍රමයක් දැම්මා.  
   
රනිල්ට අපහාස කිරීම පටන් ගත්තේ අද ඊයේ නෙවෙයි. ඒක පටන් ගත්තේ ඔහු චන්ද්‍රිකාට එරෙහිව 1994 ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වෙච්ච දා ඉඳලයි. එදා ඉඳන් රනිල් මිස්ට බීන්ට සමාන කිරීම, බටලන්ද රැඳවුම් මධ්‍යස්ථානයේ උනායැයි කියන දේවලට සම්බන්ධ කිරීම, මංගල ගෙනගිය 'රනිල්ට බෑ' කැම්පේන් එක, දරුවන් නොමැති නිසා ඔහු සමලිංගික යැයි කීම, රනිල් කොටින්ට උදව් කරන කෙනෙක් යැයි කීම, කොටින් සමඟ රනිල් ගිවිසුම් ගැහුවා යැයි කීම, රනිල් උත්සාහ කරන්නේ රට බෙදීමට බව ප්‍රචාරය කිරීම සහ යහපාලන කාලයේ බොන්ඩ් ගනුදෙනුවෙන් ඔහු  අයුතු ලෙස මුදල් ඉපයූවා යැයි කීම, සහ අළුත්ම එක ඔහු කරන්නේ රාජපක්ෂවරු ආරක්ෂා කිරීමකියි කීම අදී වශයෙන් නොයෙක් අපහාස, බොරු, කොතෙකුත් ඔහුට විරුද්ධව තිබුණා. මේ සියල්ලම බොරු වුණත් බොහෝ දෙනෙක් මේව සත්‍යය යැයි විශ්වාස කලා. ඒකට එකම හේතුව මඩ දේශපාලනය තරයේ ප්‍රතික්ෂේප කරන රනිල් අනික් අයට මඩ නොගසන්නා වගේම ඔහුට එල්ල කරන මඩ වලට පිළිතුරු නොදීමයි. දෙදෙනෙක් දෙපැත්තට මඩ ගහනවා නම් ඒවා මඩ බව මහජනයා සිතනවා. එහෙත් එක පැත්තක් මඩ ගහනවිට අනික් කෙනා නිහඬව සිටිනවානම් බොහෝ දෙනෙක් සිතන්නේ ඒවා ඇත්ත බවයි. සංනිවේදනයේ මේ අංගය අපිට තේරුණාට රනිල් යම් කිසි හේතුවක් මේ ගැන නිසා කවුරුවත් කියන ඒවා පිලිගන්නේ නැහැ.  

 ඒවුනාට මේ හූ කීමේ සිද්ධිය තලු මර මරා රස විඳින අයත් ඉන්නවා. රනිල් කියන්නේ රාජපක්ෂලාවගේ මානසිකත්වයක් තියෙන අයෙක් කියලා හිතන බොහෝ අය මේ ගැන යූටියුබ් එකේ සහ මුහුණු පොතේ  ස්ව‍යං වින්ඳනයක් ගන්නා බව හැමෝටම පේනවා. නන්දසේනගේ මෝඩකම් සහ ඔහුගේ අනුග්‍රහය යටතේ වුන හොරකම් නිසා ඇති වුන අරගලයෙන් චරිත බවට පත්වූ අයත් මේකෙන් චූන් වී ප්‍රකාශ සහ ව්ලොග් එහෙම කරනවා.   එම වීඩියෝ සහ පෝස්ට් වලට කමෙන්ට් කරන අයත් හරිම උද්යෝගයෙන් තමය් මේ සිද්ධිය ගැන සතුටු වන්නේ. 

පාර්ලිමේන්තුවට පත්වූදා සිට සැම වසරකම වත්කම් බැරකම් ප්‍රකාශ ඉදිරිපත් කර ඇති කෙනෙක් තමයි රනිල්. 1974 දී රජයට පවරාගත් ලේක් හවුස් ආයතනය සඳහා රනිල්ගේ මවට ලැබුණු වන්දියෙන් ඔහුගේ කොටසින් ගෙයක් සාදාගත් රනිල් ඔහුගෙන් පසුව එම නිවස කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයට ලියා තිබෙනවා. අන් දේශපාලකයින් මෙන් තමන්ගේ සහෝදරයින්ට සලකන්න රජයේ තනතුරු මුදල් ආදිය යොදා ගත්තේ නැති කෙනෙක්. මේ නිසා ඔහු හිතන්නේ ඔහු සොරකම් නොකරන නිසා ඔහුර හොරා යැයි කීම ගැන ඔහු කරදර වියයුතු නැති බවයි.    

මම කරන දෙයකින් මගේ සතුරාටට හානියක් වූවානම් ඒ ගැන මම සතුටු වන එක ආගමික ඉගැන්වීම් වලට විරුද්ධ වුනත් සාමාන්‍යයෙන් වෙන එකක්. ඔය ඉහත සඳහන් කරපු උපහාස, අපහාස සහ මඩ වලින් නොසැලුනු රනිල් සමාජයේ කවුරුවත් නොදන්නා කීප දෙනෙක් හූ කිවුවා කියලා සැලෙයිද? මම හිතන්නේ මේකෙන් ඔහුට සුළු අසතුටක්වත් ඇති නොවුනා කියලයි. එහෙත් ඔහුට ලොකු ලැජ්ජාවක් වුනා යැයි සිතා උඩ පනින අය නම් වලිගෙ පාගගෙන කියලයි මගේ මතය.       

ඉතින් රවී , රනිල්ටගේ දේශපාලනය අගයන මම වගේ අය උත්සාහ කරන්නේ මේ දේ පෙන්නා දීමට පමණයි. ඒ නිසා ඔහුට හූ කීමට වැඩි ප්‍රසිද්ධියක් ලැබෙනවාවීම සත්‍යයක් වුවත් එයි ඔහුට මානසිකව හෝ හානියක් නොවන නිසා ඒකෙන් වෙන හානියක් නැහැ.  

මම ඔහුව දන්නේ යහපාලනයට පෙර ඔහු විපක්ෂයේ සිටින කාලයේ ඔහුව පෞද්ගලික ඇසුරු කිරීමට අවස්ථා ලැබුණ නිසයි. ඔහු යහපාලනයේ අගමැති වූ පසුව නම් ඔහුව මුනගැසුණේ නැහැ. කලින් පෞද්ගලික අංශයේ තිබියදී මම අධ්‍යක්ෂක ධුරයක් හෙබවූ ආයතනයක අධ්‍යක්ෂක ධුරයකට යහපාලන අගමැති වීමෙන් පසු ඔහු මාව පත්කලත් දැන් රජයේ ආයතනයක් වන එහි සිදුවන දේවලට මගේ නම ගෑවී මගේ වෘත්තීය සුදුසුකමට එයින් හානියක් සිදුවේ යැයි තියෙන බයට ඉක්මනින්ම එතනින් ඉවත්වුනා. මේක කිව්වේ මම දේශපාලන තිරයකින් වැසී කියන දෙයක් නොව ඔහු ගැන මම තරමක් හෝ පෞද්ගලිකව දැනගෙන කියන දෙයක් යැයි හැඟවීමටයි.     

ඉතින් රවී, දායක සභාව උත්සාහ කරන්නේ ඔයදේ කියන්නයි.

ඉයන් 


මෙම අඩවියේ පළවන ලිපි කොපි කිරීමට හෝ වෙනස් කතෘ නාමයක් යටතේ අන්තැනක පළකිරීමට කිසිම බාධාවක් නැත. අන් ස්ථානවලින් කොපි කර මෙහි පළකරන ලිපි වලට නම් එම කතෘ වරුන්ගේ කොන්දේසි අදාල වේ.

Friday, November 11, 2022

ලිබරල් බෝසත්තු, ආගමික රහත්තු සහ දිළිඳු නොබෝසත්තු..!

(ලංකා ඊ නිව්ස් -2022.නොවැ.11, ප.ව.5.40) ආර්ථික අර්බුදයේ ගිලී, බංකොලොත් රටක් වී බහුතරයක් හාමතට වැටී සිටින රටක් බේරා ගැනිමට දැන් පැරණි බෞද්ධ සම්ප්‍රදායේ “බෝධිසත්වවරු” බුරුතු පිටින් කලඑළි බසිමින් සිටිති. බෝධිසත්වයෙක් කරන්නේ සියලුම සත්වයන් සසරින් එගොඩ කිරීමෙන් පසු තමන් නිවනට යාමය. මේ බෞද්ධ ආගමික විශ්වාසය ලංකා සමාජය තුලට කොතෙක් කා වැදුනේ ද කීවොත් අනුරාධපුර යුගයේ සෙල්ලිපිවල මෙසේ සඳහනක් එයි.

“මේ ලක් හි නොබෝසත්තු නොරජ් වෙත්වැ”

මෙහි අර්ථය ‘බෝධිසත්වයෙක් නොවන කිසිවෙකු මේ රටේ රජ නොවිය යුතුය එසේත් නැත්නම් පරාර්ථයටම කැපනොවූ කිසිවෙක් මේ රටේ පාලකයා නොවිය යුතුය’ යන්නය. මේ නිසා බොහෝ රජවරු ස්වකීය නාමය ඉදිරියට ‘සිරි සඟබෝ’ යන ගෞරව නාමය එකතුකර ගැනිමට පුරුදු වූහ. මේ පරාර්ථය වෙනුවෙන් රාජ්‍ය කිරීම වර්තමානයට ගෙන එන්නේ 1956 දී ය.

“බෝසත් බණ්ඩාරනායක”

ඒ වසරේ දී සිංහල බෞද්ධ ජාතික ව්‍යාපාරයේ නියෝජිතයා වීමට උපතින්ම ඇංග්ලිකන් ක්‍රිස්තියානියෙක් වූ, සිංහල කියවීමට ලිවීමට නොදත්, ඇස්.ඩබ්ලිව්. ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක [සොලමන් වෙස්ට් රිජ්වේ ඩයස් ] ස්ව කැමැත්තෙන්ම ඉදිරිපත් විය. ඔහු 'වීරයා' හැටියට කරේ තබාගත්  පංච මහා බලවේගය [සඟ, වෙද, ගුරු, ගොවි. කම්කරු] මේ ක්‍රිස්තියානි බණ්ඩාරනායක “බෝසත් බණ්ඩාරනායක” නමින් නම් ගන්වා වෙස් ගැන්නුවේ ය. අනතුරුව ඔහු නූතන දියසේන කුමාරයා [දුකට පත් රටවැසියන් ඉන් මුදවා ගැනීමට එන වීරයෙක්] බව ප්‍රචාරය කළහ.

කෙසේ වෙතත් බෝසත් බණ්ඩාරනායක, 1959 සැප්තැම්බර් 25 වෙනිදා වෙඩි තබා මරා දමන්නේ ඉහත කී “පංච මහා බලවේගයේ”  පලමු බලවේගය වු සංඝ බලවේගයේ නායකයා හා ඔහුගේ අනුගාමිකයෙක් එකතුවීමෙන් ය.

'ලිබරල් බෝසත්තු'

ලංකාව බඳු බෞද්ධ රටක ණයට ගැනීමෙන් හෝ ආර්ථිකයේ උත්පාතයක් පවතින විට භික්ෂූහු රහතුන් බව කියන්නට පටන් ගනිති. බැතිමත්තු සෝවාන් හො වෙනත් මාර්ග ඵල ලබා ගැනීමට පොර කති. ආර්ථික අවපාතය නාසයට උඩින් යන විට ජිවිත කාලයම බඩ වඩා ගැනීමට යොමු වූ පෘතග්ජනයෝ බෝසත්තු බවට පත්වෙති.  රට හා එහි හාමතට වැටුණු ජනයා බේරා ගන්න දැන් දැන් 'අලුත් බෝසත්තු' වර්ගයක් එළියට බැස සිටිති. ඔවුහු 'ලිබරල් බෝසත්තු' ය. 

නම් හැටියට කීවොත් මේ දිනවල සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ “ලිබරල් දහම්” දෙසන මේ බෝසත්තු අතරේ කැපී පෙනෙන්නේ පැතුම් කර්නර්, රසික ජයකොඩි, රෝහාන් සමරජීව වැන්නවුන් ය.

මෙයින් කැපී පෙනෙන ඉතිහාසයක් තිබෙන්නේ ආචාර්ය උපාධියක් ද ඇති රෝහාන් සමරජීව ය. සමරජීව 1990 දශකයේ මැද පටන් ලංකාවේ විවෘත ආර්ථිකයට මානුෂීක මුහුනුවරක් දෙන්නට බලයට පත් වූ අනුප්‍රාප්තික වු ආණ්ඩුවල උපදේශකයෙකු  හා කළමණාකරුවෙකු හැටියට මේ විනාශයට හවුල් වූවෙකි.

ජනාන්දෝලන ගංවතුරෙන් මතු වූවෝ..

පැතුම් කර්නර් බටහිර වෛද්‍යවරයෙකි. මොහු අඩුම තරමින් පසුගිය දශක කීපය තුල ලංකාවේ හෙදියන්ට උපාධි දිමට හතුරු වූ රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරින්ගේ සංගමයේ සමාජිකයෙකි. ඔහු මේ "ලිබරල් බෝසතාණන්" කෙනෙක් වන්නට පෙරුම් පුරද්දී මේ ජරා දොස්තර ප්‍රතිපත්තියට වචනයකින් හෝ විරුද්ධ වූ බවට වාර්තා නැත. මහජනයා හිතු මනාපේ ගසා කන පුද්ගලික වෙදකම පාලනය කිරීමට පක්ෂයව කට හොලවා නැත. නමුත් ඔහු හිටි අඩියේ ‘ගෑස්- තෙල් ජනාන්දෝලනයේ’ ගංවතුරේ පිහිනා බෝධිසත්වයෙක් වී ජනයා ගලවා ගැනීමට ලිබරල් දහම් දෙසමින් සිටින්නේ ය.

රසික ජයකොඩි පාසල් යද්දී තමාට ‘දේශපාලන හැඟීම්’ තිබුනු බව කියන්නේ ය. ඔහු ද මෙ ජනාන්දෝලන  ගංවතුරෙන් මතු වූවෙක් මිස රටක් හෝ ජනතාවක් ගලවා ගැනීමේ වෙනත් බෝධිසත්ව ඉතිහාසයක් නැත්තෙකි.

ලිබරල්ලු අමතක කරන විජිතවාදය හා එයටම බැඳුනු යුද්ධ ඉතිහාසය..

මේ තිදෙනා ප්‍රමුඛ ලිබරල් බෝසතුන් පිරිස පසුගිය වසර 74 පාලනයේ ‘ලිබරල් ආර්ථිකය’ නොතිබුණු බව පුන පුනා කියති. මේ කිසිවෙක් ලංකාව වසර 500 කට ආසන්න කාලයක් යුරෝපීය යටත් විජිතයක්ව පැවති බව නොකියන්නේ ය. එයින් සිදු වූ බලපෑම එක්කෝ නොදැන සිටින්නෝ ය. නැතිනම් පැරණි යටත් විජිත හිමියන්ගේ ‘ලිබරලය’ යටත් විජිතවාදය හා එයටම බැඳුනු යුද්ධ ඉතිහාසය සමඟ ගමන් කරන නිසා හිතාමතාම අමතක කරමින් සිටින්නේ ය.

බ්‍රිතාන්‍යයන් ගෙන් නිදහස ලැබී වසර 5 ගෙවෙන්නට පෙර බංකොලොත් වෙමින් තිබූ රටක, හාමතට වැටුණු ජනයා 1953 අගෝස්තුවේ දී මාරාවේශයෙන් මහපාරවල්වල වාඩි ලා ගත්තේ ය. මේ අර්බුදය එන්නේ දෙවන ලෝක යුද්ධයේ නිරත වු බටහිර ධනවත් රටවල් ද ආර්ථික අහේනියෙන් පෙලෙන්නට ගැනීමත් සමඟ ය. 1956 වෙද්දී ලංකාවට අත්‍යාවශ්‍ය ඖෂධ ආනයනයටවත්  මුදල් නොතිබුනේ ය. 1953 සිට 1978 දක්වාම තිබුනේ සාගතය හා අහේනිය පැතිරෙමින් ය. 1978 සිට ජාත්‍යාන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ උපදෙස් අනුව ණය ගැනීම ආරම්භ වුනේ ය. ඒ වන විට බටහිර රටවල් දෙවන ලෝක යුද්ධයේ පාඩු මකා ගෙන ය. ණය දෙන්න සැදී පැහැදී සිටියේ ය. ආර්ථිකය විවෘත කෙරුණේ ය. ළූණු ගෙඩියේ පටන් හිම සපත්තු දක්වා සියල්ල ආනයනය කෙරුණේ ය. 1983 වෙද්දී  ලිබරල් විවෘත ආර්ථිකය රට සිවිල් යුද්ධයක් කරා ගෙන ගියේ ය. ඉතින් එතැන් පටන් යුද්ධ කෙරුනේ ණයට ගනිමින් ය.

නොබෝසත් දිළිඳු ජනයාට 'ලිබරල් නිවන' විකිණීමට..

දැන් මේ ලිබරල් බෝසත්තු එක් වටයකින් කෙළවුණු විවෘත ලිබරල් ආර්ථිකය යලිත් මේ නොබෝ සතුන් ආර්ථික කතරෙන් එතෙර කිරිමට විකුණමින් සිටිති. මොවුන් දෙවැනි වන්නේ පසුගිය කාලයේ මාර්ග ඵල විකුණු රහතුන්ටම පමණි. මන්ද මේ නොබෝසත් දිළිඳු ජනයාට තවත් වටයක් "ලිබරල් නිවන" විකීනීමට මොවුන් සමත් වූවහොත් මේ රට තවත් වටයකින් එක තැන කැරකෙනු ඇත. සමහර විට එය අවුරුදු 74 නොව 174 ක් වීමටත් ඉඩ ඇත.

-නන්දන වීරරත්න




මෙම අඩවියේ පළවන ලිපි කොපි කිරීමට හෝ වෙනස් කතෘ නාමයක් යටතේ අන්තැනක පළකිරීමට කිසිම බාධාවක් නැත. අන් ස්ථානවලින් කොපි කර මෙහි පළකරන ලිපි වලට නම් එම කතෘ වරුන්ගේ කොන්දේසි අදාල වේ.

Saturday, October 22, 2022

බදු ගෙවන්නන් සහ අපනයන කරුවන් නොමරා පරිශීලක ගාස්තු බඟින් රජයේ වියදම් ප්‍රමාණයක් අයකරගැනීම

The case for the user pay principle


උපුටා ගැනීම මෙතනින්

සේවක ආදායම සඳහා ඉහළම අනුපාතය 18% සිට 36% දක්වා වැඩි කර ඇති අවස්ථාවක රාජ්‍ය සේවයන්හි පිරිවැය ජනතාවගෙන් අයකර ගන්නේ කෙසේදැයි දියුණු රටවලින් ඉගෙන ගැනීමට මෙරට ආදායම් සැලසුම්කරුවන්ගේ අකමැත්ත පෙනී යන්නේ ඔවුන් තවමත් ආදායම් බදු අය කිරීමේ සම්ප්‍රදායික ක්‍රමවලට ඇලී සිටින හෙයිනි.

රජයේ සේවාවල වියදම් අයකර ගැනීමට වෙනත් ක්‍රමයක් යොදා ගත් විදේශ ගමන් බලපත්‍ර කාර්‍යාලය සාර්ථක අන්දමින් සුළු මුදලකට විදේශ ගමන් බලපත්‍රයක් ලබා ගැනීමට මිනිසුන්ට සති කිහිපයක් බලා සිටීමට සිදු වූ කාලය වෙනස් කරමින්, ඉහළ ගාස්තුවක් සමඟ එක් දින සේවාවක් සාර්ථකව හඳුන්වා දෙන ලදී.

මෙම ක්‍රමය මඟින් විදේශ ගමන් බලපත්‍රය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ පිරිවැය අයකර ගන්නා අතර දෙපාර්තමේන්තුවට අතිරික්ත මුදලක් ලැබීමේ සම්භාවිතයක් ද ඇත. මේ හැර භාණ්ඩාගාරයට හෝ ආදායම් සැලසුම්කරුවන්ට සීමාවෙන් පිටත සිතීමට නොහැකි වී ඇත.

රාජ්‍ය අංශයේ කිසිඳු සේවකයකු තම රැකියා ආදායම මත කිසිඳු බද්දක් නොගෙවන අතර, පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයන් (විශ්‍රාම යාමේදී කිසිඳු විශ්‍රාම වැටුපක් සඳහා සුදුසුකම් නොලබන) තම ආදායම මත බදු ගෙවිය යුතුය. මෙහි ඇති අසාධාරණය වන්නේ රජය සෑම කෙනෙකුටම ලබාදෙන සේවාවන්ට සහනාධාර ලබාදීමට පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයන්ට පමණක් නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමයි.

දැනට පවතින බදු රහිත සීමාව මසකට රු. 100,000 වන විට රජයේ සේවකයන්ටත් ආදායම් බදු අදාළ නොවන්නේ ඇයි දැයි යන්න ගැටළුවකි. වැටුප රු. 100,000 සාමාන්‍ය රාජ්‍ය අංශයේ සේවකයෙකුට ලැබෙන මුදලට වඩා වැඩිය. ඒ අනුව පෞද්ගලික අංශයේ බදු අය කරනු ලබන්නේ ඉහළ ආදායම් ලබන පුද්ගලයන්ගෙන් පමණක් බැවින් කිසිවකුගෙන් ප්‍රතිරෝධයක් මතු නොවනු ඇත. එමෙන්ම රාජ්‍ය අංශයේ සේවකයකු මෙන් මසකට රු. 100,000 ට වැඩියෙන් උපයන පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයකු  ද ගෙවිය යුතු මිලම භාණ්ඩ හා සේවා සඳහා ගෙවිය යුතුය.

බොහෝ රජයන්ට වියදම් අයකර ගැනීමට ක්‍රම තුනක් තිබේ. එනම් එකතු කළ අගය මත බද්ද (වැට්), ආදායම් බදු වැනි සෘජු බදු, ආහාර සහ අනෙකුත් ආනයනික ද්‍රව්‍ය සඳහා වන වක්‍ර බදු සහ පරිශීලක-ගෙවීම වන අතර මෙය විදේශ ගමන් බලපත්‍ර සහ මෝටර් රථ භාවිතය සඳහා හැර ශ්‍රී ලංකාවේ කලාතුරකින් භාවිතා වේ. අනෙකුත් බදු මෙන් නොව, ගෙවන්නන් විසින් ගෙවන දෙයට සෘජු ප්‍රතිලාභයක් ලැබෙන බැවින් ද අනෙක් අයට සපයනු ලබන සේවාවන් සඳහා සුළු පිරිසක් සහනාධාර ලබා දීමක් සිදු නොවන බැවින් මෙය සාධාරණ ක්‍රමයකි.

මේ අනුව පරිශීලක වැටුප් ක්‍රමයකට මාරුවීම සහ අපනයනකරුවන්ගෙන් සහ පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයන්ගෙන් ලැබෙන ඉහළ ආදායම් බදු මත යැපීම අවම කිරීම සඳහා පද්ධතිය වෙනස් කළ හැකි ආකාරයන් බොහොමයක් ඇත.ඒ අතර,

  1. රජයේ ප්‍රධානතම වියදම්වලින් එකක් වන අධ්‍යාපනය සහ උසස් අධ්‍යාපනය හදාරන 1-12 ශ්‍රේණි අතර පාසල් සිසුන් මිලියන 4.2 ක් පමණ සිටිති. මෙම සිසුන්ගෙන් අවම වශයෙන් 15% ක් වත් පවුල් මාසික ආදායම රු. 100,000 හෝ වත්කම් රු. මිලියන 25 ක් වේ. එසේ එම සිසුන් සඳහා රුපියල් 5,000ක් අධ්‍යාපනය සඳහා මසකට ගෙවීමට සැලැස්වීමෙන් අධ්‍යාපන දෙපාර්තමේන්තුවේ මුළු ආදායම වසරකට රු. බිලියන 37.8 ක් තෙක් වර්ධනය වනු ඇත. මෙයට සමඟාමීව රජයට සෑම පෞද්ගලික පාසලකම ආසනයක් සඳහා රු. 5,000 ක් අය කළ හැකිය.
  1. ප්‍රධාන මාර්ග භාවිතය සඳහා භාවිතා කරන්නන්ගෙන් කිලෝමීටරයකට ගාස්තුවක් අය කිරිම තුළින් රජයට අවම වශයෙන් මාර්ග නඩත්තුව හා ප්‍රතිසංස්කරණයෙන් කොටසක් පියවා ගත හැකිය. අපගේ අධිවේගී මාර්ගවල මෙන් කාර්ය මණ්ඩලයක් සහිත කුටි වෙනුවට ඉලෙක්ට්‍රොනික පරිශීලක ගාස්තු අය කිරීමේ පද්ධති මේ සඳහා යොදා ගත හැකිය.
  2. රජය පළාත් පාලන ආයතන සඳහා ද සැලකිය යුතු මුදලක් වැය කරයි. කෙසේ වෙතත්, රු. මිලියන 50 ක් වටිනා මහල් නිවාසයක් හෝ නිවසක් සඳහා ගාස්තු ලෙස වසරකට 2,500 ක් අය කිරීම හා සාපේක්ෂව පළාත් පාලන ආයතන විසින් අය කරනු ලබන ගාස්තු පිරිවැය නොසැලකිය හැකියි. රජයට පහසුවෙන් දේපල වටිනාකමෙන් 0.5%ක් අය කළ හැකි අතර එය වසරකට  රු. 250,000 හෝ මසකට රු. 20,000 වන අතර එය දැනට පවතින ගාස්තු මෙන් 100 ගුණයකි. ඔවුන් එකතු කරන මුදලින් 30%ක් අනුපාත ලෙස තබා ගැනීමටත් ඉතිරිය ඔවුන් නඩත්තු කළ යුතු යටිතල පහසුකම් පිරිවැය පියවා ගැනීමටත් රජයට ඉඩ දිය හැකිය. ඒ වගේම රජය පළාත් පාලන ආයතනවලට දරන වියදමත් මේ හරහා අඩු වෙයි.
  3. දැනට මෝටර් රථ සඳහා අයකරනු ලබන ආදායම් බලපත්‍ර ගාස්තුව ද ඉතා කුඩාය. 70 දශකයේ ආචාර්ය එන් එම් පෙරේරා විසින් හඳුන්වා දුන් සුප්‍රසිද්ධ SRI බද්දට අනුව SRI 6 ලියාපදිංචි අංකයක් සහිත මෝටර් රථයක් සඳහා රු. 600 ක් අය කරන අතරතුර ප්‍රාඩෝ රථයක හිමිකරුවෙක් ආදායම් බලපත්‍රය සඳහා  රු. 4000 ද  වසරක් සඳහා රක්ෂණය කිරීමට රු. 300,000 ද ගෙවිය යුතු වේ. මෝටර්රථ ප්‍රවාහන දෙපාර්තමේන්තුව විසින් ආදායම් බලපත්‍රය සඳහා අවම වශයෙන් 0.2%ක් අය කළ යුතු අතර මෙමඟින් මෝටර් රථ ප්‍රවාහන දෙපාර්තමේන්තුවේ හි ආදායම දස ගුණයකින් වැඩි කරයි. 
  4. රජයට විශ්ව විද්‍යාල උසස් අධ්‍යාපනය සඳහා ශිෂ්‍ය ණය යෝජනා ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක කළ හැකිය. උපාධිය සම්පූර්ණ කිරීමෙන් පසු වසර දහයක් සඳහා පොලිය නොමැතිව ණය මුදල මාසිකව ගෙවිය යුතුය. මෙමඟින් රජයේ පිරිවැයෙන් සැලකිය යුතු කොටසක් අයකර ගනු ඇත. ඉන්පසුව, ශිෂ්‍ය ණය යෝජනා ක්‍රමය පෞද්ගලික විශ්වවිද්‍යාල ද ඇතුළත් කිරීමට දීර්ඝ කළ හැකිය. මෙය ක්‍රියාත්මක කිරීම තුළින් සිසුන් උපාධිය සම්පූර්ණ නොකර විශ්ව විද්‍යාලයේ රැඳී සිටිනවාට වඩා නියමිත වේලාවට උපාධිය සම්පූර්ණ කිරීමට උනන්දු කරවයි. ඒ සෑම මසකම ඔවුන්ගේ වියදම රු. 10,000 කින් වැඩි වන බැවිනි.
  5. සෞඛ්‍ය සේවා සඳහා පවා වැඩි ආදායම් ලබන පවුල් වල සාමාජිකයන් ගෙන් උපදේශනයක් සඳහා රු. 100, රෝහල් ගත කිරීම සඳහා දිනකට රු. 500 සහ ශල්‍යකර්ම සඳහා රු. 5000 ක් අය කිරීම අසාධාරණයක් නොවේ.
  6. පරිශීලක-ගෙවීම් සේවාවක් සඳහා උදාහරණයක් නොවුනත්, රජයට අඩු වියදමක් දරමින් දරිද්‍රතාවය තුරන් කිරීමේ යෝජනා ක්‍රමයක් ඉදිරිපත් කළ හැකිය. දිළිඳු ජනතාවගෙන් සැලකිය යුතු කොටසක් ඔවුන්ගේ තත්ත්වයෙන් පිටතට ඇද ගැනීමට දරිද්‍රතාවය තුරන් කිරීමේ පද්ධති අසමත් වී ඇත. මේ අනුව ජනතාව සහ සමාගම් ස්වේච්ඡාවෙන්  මසකට රු. 10,000 සපයමින් අසරණ පවුලක් රැකබලා ගන්නා ආකරයේ යෝජනා ක්‍රමයක් රජය විසින් ඉදිරිපත් කරනුයේ නම් එවැනි යෝජනා ක්‍රමයක වඩාත්ම තීරණාත්මක කොටස වන්නේ වසර කිහිපයකට පසු බොහෝ පවුල් දරිද්‍රතාවයෙන් මිදීමට හැකි වන පරිදි අඩු ආදායම්ලාභී පවුල්වලට මඟ පෙන්වීම සහ තවදුරටත් වැඩිදුර උපකාර ලැබීමයි.

දැන් නොමිලයේ හෝ කුඩා ගාස්තුවකට සපයන රාජ්‍ය සේවාවන් බොහොමයක් තිබිය හැකිය. අඩු ආදායම්ලාභී පවුල් සඳහා සහනාධාර ලබා දීම ඕනෑම සමාජයක සැමවිටම යුක්ති සහගත ය. නමුත් ගෙවිය හැකි අයට නොමිලේ හෝ සහනාධාර සේවා සැපයීම සහ පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයන් තම ආදායමට වැඩි බදු ගෙවීමට සැලැස්වීම දැඩි අසාධාරණයකි.

එම නිසා මසකට රු. 100,000 ක ආදායමක් හෝ වත්කම් රු. මිලියන 25 කට වඩා අඩු පවුල් සඳහා රජය නොමිලේ සේවා කාඩ්පතක් හඳුන්වා දිය යුතුය. එයින් ඔවුන්ට නොමිලේ අධ්‍යාපනය සහ සෞඛ්‍ය පහසුකම් ලබා දිය හැකිය. ගෘහ මූලිකයා විසින් අත්සන් කරන ලද දිවුරුම් ප්‍රකාශයක් මත පදනම්ව මෙය සිදු කළ යුතුයි.

තවද  අයදුම්කරුවෙකු තම ආදායම සහ වත්කම් පිළිබඳ ව්‍යාජ දිවුරුම් ප්‍රකාශයක් ලබා දෙන්නේ නම්, ඔවුන්ට එරෙහිව නඩු පැවරිය හැකි අතර, නොමිලේ සපයනු ලබන සේවාවන්හි පිරිවැය මෙන් කිහිප ගුණයක දඩයක් අයකර ගත හැකිය. 

වර්තමානයේ සංවර්ධිත රටවල සාධාරණ සාර්ථකත්වයක් සහිතව මේ හා සමාන පද්ධති ක්‍රියාත්මක වේ.

පරිවර්ථනය ඕවින්දි විෂ්මිකා

www.lankanewsweb.net



මෙම අඩවියේ පළවන ලිපි කොපි කිරීමට හෝ වෙනස් කතෘ නාමයක් යටතේ අන්තැනක පළකිරීමට කිසිම බාධාවක් නැත. අන් ස්ථානවලින් කොපි කර මෙහි පළකරන ලිපි වලට නම් එම කතෘ වරුන්ගේ කොන්දේසි අදාල වේ.